Ogród z fantazją

Lubię taką ciepłą. polską złotą jesień jaką ostatnio mamy okazję oglądać. Pomimo tego, że łóżeczko rano przyciąga jak magnes lubię sobie z rana popatrzeć na ogród. Mgła dodaje mu tajemniczości. Sąsiednie domy wyglądają jak nierealne - zatopione w białym mleku.

Podobno Persowie uważali różę za królową kwiatów. Coś w tym musi być, bo choć mam wiele różnych kwitnących roślin w ogrodzie, to róże po prostu uwielbiam. A teraz przypada pora ich drugiego, jesiennego kwitnienia. Można by pomyśleć, że to początek lata, gdyby nie kwitnące już zimowity

Za oknem szaleje nocna burza, pies ze strachu schował się pod moje łóżko, a ja siedząc pod kołdrą piszę o słoneczku na Antylach Holenderskich :)  Ech, życie... Jeśli spodziewacie się opisów walorów tropikalnej przyrody, zdjęć soczystych owoców i bezmiaru nieskazitelnej zieleni natychmiast przestańcie czytać i zmieńcie stronę. Tu opowiadam o ogródkach na Arubie - wulkanicznej wyspie  z równikowym klimatem, gdzie deszczu w ciągu roku bywa tyle co kot napłakał. Wyspa ma 33 km długości, leży poza pasmem huraganów a temperatura w ciągu roku jest praktycznie stała - ok. 27 stopni Celsjusza. Na południu i zachodzie wyspy ciągną się piękne, piaszczyste plaże. Tu zwykle mieszczą się luksusowe hotele dla turystów. Północne i wschodnie wybrzeże jest mocno poszarpane przez morze, kamieniste i praktycznie nienaruszone ludzką ręką. Wyspa nie ma źródeł wody pitnej (rzek, strumieni), dlatego działa tu ogromny zakład odsalania wody morskiej. Dzienny "przerób...

Georginie (jak mawia moja babcia) już w pełnym rozkwicie. Co roku mnie zachwyca jak piękne są ich kwiaty. Meksykańskie piękności w tylu barwach i formach... Świetnie rosną na słoneczku, na przepuszczalnej, zasobnej w składniki pokarmowe ziemi. Trzeba je tylko chronić od wiatru, bo ich łodygi są dość kruche, a "główki" ciężkie. Najbardziej lubię chyba kaktusowe (te z płatkami jak igiełki). Największym problemem jest dla mnie przechowywanie wykopanych karp zimą. Po wykopaniu, oczyszczeniu i obsypaniu trocinami lub piaskiem, powinny czekać na wiosnę w suchym, chłodnym pomieszczeniu. Niestety, takiego pomieszczenia nie mam. Mój dom nie ma piwnic, a w garażu jest za ciepło.  Bywa więc i tak, że na wiosnę niektóre zaschnięte karpy muszę wyrzucić :(

Lata powoli przemija. Szkoda, bo jakoś nie zdążyłam się nim w tym roku nacieszyć. Może jesień okaże się łaskawsza i mniej deszczowa? Porządkuję ogródek i podziwiam piękno natury. Coraz bliżej do owocobrania. Mniam, mniam... aż mi ślinka cieknie na myśl o naszych małych "kiwi" (owocach aktinidii) i jabłko-gruszkach Nashi.  Trzymam kciuki za słoneczko - jak będzie jeszcze trochę grzało, owocki będą słodkie ;)

Uwielbiam chodzić boso po trawie. Moje dzieci mają to chyba w genach. Biegają na bosaka cały dzień. A że aura sprzyja... Na zdjęciach Maja w ogrodzie. Na bosaka oczywiście ;)

Lato wróciło na chwilę, a u mnie powoli zakrada się jesień. We wtorek kupiłam kilka doniczek wrzosów i małe paprotki. Część wrzosów trafi do przedogródka, gdzie tworzy się powoli mini-wrzosowisko. Zeszłoroczne nabytki też już tam kwitną. Dotrzymują towarzystwa iglakom i świerczkowi, który kiedyś był świąteczną ozdobą pokoju dziecięcego. Miał wtedy nie więcej niż 10 cm i cały był oprószony sztucznym śniegiem.  Reszta wrzosów trafiła do doniczek. Zasiliły moje ulubione "gliniaczki", szary koszyk a nawet donice w salonie :) Paprocie włożyłam do doniczek z niebieskim wzorkiem. Ładnie się prezentują na drewnianej skrzyni. Skrzynia czeka na renowację, a na razie robi za tarasowy stolik. Reszta paprotek miała trafić do doniczki - rynienki na kuchennym oknie, ale jak to zwykle bywa życie miewa inne plany. Wczoraj byłam z młodszymi córkami na giełdzie, żeby odebrać zamówione do sklepu towary. I tam moje małe skarby w poszukiwaniu swoich różnych "skarbów" zapę...