Ogród z fantazją

Piękny pałacyk Sofiero w Szwecji przez wiele lat pełnił rolę letniej rezydencji królewskiej. Rezydencja została wybudowana w drugiej połowie XIX wieku z polecenia ówczesnego księcia, a potem króla Oskara II i jego żony Zofii Wilhelminy av Nassau.  W 1905 roku jako prezent ślubny otrzymał go Gustaw VI Adolf i księżna Małgorzata Connaught. To właśnie jej pasjom ogrodniczym Sofiero zawdzięcza obecny wygląd. Księżna lubiła prace w ogrodzie, sama zaplanowała wiele jego zakątków i kwiatowych rabat. Po śmierci Małgorzaty książę Gustaw Adolf kontynuował jej pracę. Nawet gdy został królem nie zapomniał o ogrodach. Jego zamiłowanie do rododendronów sprawiło, że w ogrodzie posadzono ponad 5000 krzewów obejmujących ponad 500 odmian. Dziś liczba ta wzrosła do 10 000 roślin! Niestety, nie mogliśmy ich zobaczyć w porze kwitnienia, a jak się domyślam jest to niezwykły widok.  Za to kwiatowe alejki kipiały barwami. W kolejnych postach postaram się opisać...

W dzielnicy jednorodzinnych domków, z których wiele pamięta jeszcze czasy przedwojenne, spotkać można wiele pięknych ogrodów.  Ten, który chcę Wam pokazać powstał ponad pół wieku temu. Założył go dziadek mojego męża.  W czasach kiedy wokół sąsiednich domków zamieniano trawniki na grządki z pomidorami dziadek sprowadzał do swojego ogrodu egzotyczne (na tamte czasy) rośliny ozdobne,  obsadzał murki roślinami skalnymi i budował ścieżki z łamanych kamieni.   Posadzone przez niego drzewa  dziś górują nad okolicą.  A z okien domu widać zieleń i niebo. Dziś ogród należy do moich teściów. Ich ulubionymi kwiatami są hortensje, które zdobią większość ogrodowych zakątków. Dom, opleciony gęsto bluszczem, milinem i powojnikami wtapia się w ogród.  Dobudowany przez moich teściów taras co roku zdobią donice z kwiatami. przyjemnie jest siedzieć na nim i wypoczywać patrząc na ogród. Również na...

Czerwiec w moim ogrodzie to zmiana barw i klimatów. Niebieskości i fiolety odchodzą, a pojawiają się czerwień, róż i delikatne białe akcenty. Pierwsze festiwal gorących barw prezentują piwonie i róże, ale tuż za nimi podążają dostojne lilie.        

Lubię rabaty w jednym, zdecydowanym kolorze. Problem tylko w tym, że nigdy nie mogę się zdecydować na ten jeden, jedyny słuszny kolor w ogródku, bo mi innych od razu żal. Dlatego zaplanowałam nasadzenia tak, by kolory zmieniały się w ciągu roku. Teraz dominują fiolet i lila :)

Na szczęście między kolejnymi deszczowymi chmurami zdarzają się przejaśnienia. Tylko dzięki temu udało się nam zebrać dojrzałe owoce aktinidii i winogrona.